Bevrijd weer op pad

Eindelijk… na een lange ‘zwangerschap’ heb ik een vorm gevonden om mijn missie in voort te zetten. Ik ben een platform begonnen voor nieuwsgierige mensen: ‘Ontdek je eigen natuur!’ Een plek voor het delen van persoonlijke verhalen over de manier waarop de natuur bijdraagt aan je gezondheid en welbevinden. Een plek om je te laten inspireren en voor verdere verdieping in de relatie tot je eigen natuur. 

Ontdaan van label

Het begon met het loslaten van mijn strijd als mantelzorger in de wereld van zorg en welzijn. Een strijd om erkenning eigenlijk, erkenning van autonomie. Ik voelde me op de een of andere manier met het label ‘mantelzorger’ in een afhankelijke positie. Afhankelijk van overheidsbeleid en de maatschappelijke opinie over mantelzorg. Beleid en opinie waar ik mezelf niet in herkende. 

Met horten en stoten heb ik mij van het label ‘mantelzorger’ ontdaan en daarmee stopte ook langzaamaan de behoefte om te strijden. 

Hervonden verbinding

Wat hielp was de ontdekking hoe ik iets in mijzelf was kwijtgeraakt. Ik hervond de verbinding met de natuur. Ik ontdekte weer hoe ik tot rust kom als ik het gras maai en hoe ik antwoord vind op ingewikkelde vragen tijdens het wieden van het onkruid in mijn straatje. Hoe blij ik word van dartelende lammetjes en het fotograferen van bloemen en wolkenluchten. 

Ik bloeide op van dit besef. Er ging weer een wereld open waar ik het zicht op was kwijtgeraakt. Ik voelde me weer gelukkig en wilde verhalen verzamelen van ‘Geluk in het groen’. Dat was vorige zomer…

Op zoek naar de context

Het ontbrak me nog aan een context voor die verhalen, het kwam er nog niet echt van.

In de winter ontstond samen met Annette Beerens het idee voor het organiseren van een soort van congres of samenzijn, om met gelijkgestemden kennis te delen, te maken en te ontwikkelen. We noemden het ‘Feest van (h)erkenning’ bedachten een passende datum en broedden verder. Want met 3 april 2020 als feestdatum hebben we nog even de tijd.

En zo kwam er het idee om nu al te starten met een platform voor nieuwsgierige mensen. Mensen die nieuwsgierig zijn naar hun eigen natuur. Mensen die met hun ervaringen input gaan leveren aan het Feest.

Vertrouwen
Gewoon beginnen

De eerste gedachte was: “Dat gaat geld kosten, we moeten een plan maken om subsidie aan te vragen bij de Postcodeloterij.” Projectplannen schrijven doe ik al mijn hele werkzame leven, dus ik begon met frisse moed. Totdat het vastliep. Ik liet het een paar weken liggen, begon er nog eens aan, maar meer en meer werd me duidelijk dat een organisch proces van een zich ontwikkelend platform niet in een plan te vatten is. Ik besloot met het plan te stoppen en gewoon maar te beginnen en er op te vertrouwen dat dat geld wel gaat komen. 

Dat beginnen bestond uit het zelf uitvinden hoe een website te maken die een beetje de mogelijkheden van Facebook zou hebben. Veel interactie tussen de leden om elkaar te inspireren. WordPress biedt met plugins volop mogelijkheden, maar toen ik ontdekte dat ik dan vooral moderator zou worden ben ik op een eenvoudigere vorm overgestapt. Ik vind het heerlijk om zo bouwend, vormgevend en experimenterend bezig te zijn.

Fort Wierickerschans

Ondertussen ging ik ook op zoek naar een locatie in de natuur voor het Feest van (h)erkenning. Een plek met ruimte voor 50-1000 mensen, want ja hoeveel het er gaan worden weten we nog niet. Ik vroeg offertes voor 350 mensen op de mooiste locaties. De prijzen waren griezelig hoog. Durfde ik dat risico te nemen zonder zicht op aantallen bezoekers en inkomsten? Mijn partner Wim zei:”Waarom ga je niet eens kijken bij het Fort?”. En ik was verbaasd dat ik daar nog niet eerder aan gedacht had. Het Fort Wierickerschans was tot voor kort van Staatsbosbeheer en is de laatste jaren omgetoverd tot een fantastisch mooi monument midden in het Groene Hart. 

Energie

Ik stapte op mijn fiets, het ligt maar 2 kilometer van mijn huis. Toen ik er binnenkwam wist ik meteen dat dat de plek voor het Feest zou zijn. Er broeden reigers, uilen, vleermuizen. Er is water, gras, bomen en uitzicht. En er zijn verhalen….

In gesprek met de eigenaar werd ik alleen maar enthousiaster. Hij herkende hoe onze doelen overeenkomen. Zijn reactie: “Of het een feest wordt voor 50 of voor 2000 mensen dat maakt niet uit. Laten we er samen iets moois van maken en daar vandaag al mee beginnen.” 

Stuiterend fietste ik naar huis. 

Gevonden! De plek voor verhalen

Die nacht wist ik opeens wat ik deze zomer ga doen. Ik ga verhalen verzamelen van voorbijgangers. Het Fort ligt aan een wandel- en fietsroute langs de Oude Rijn. Ik zet mij voor het Fort met een tafeltje, koffie, boeketje veldbloemen en een laptop aan de weg. Vlag erbij met de tekst: ‘Nieuwsgierig?’. Ik ga in gesprek met mensen die aanschuiven. In gesprek over hun relatie met de natuur. De relatie met hun eigen natuur. En die verhalen plaats ik op het Platform. 

Vanaf 22 mei kun je me op droge dagen regelmatig vinden aan mijn tafeltje voor het Fort Wierickerschans aan de Zuidzijde 132 in Bodegraven. Heb je zin om langs te komen? Je bent van harte welkom! Als je van tevoren even belt of een berichtje stuurt, gaan we elkaar zeker spreken. T 06-50655437

 Wil je op de hoogte blijven van de ontwikkelingen? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief en volg het via social media.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *