‘Vogels houden me bij de les’

Voor Trees Meurs (66 jaar) betekent de natuur ‘thuiskomen’. “In de natuur hoef ik niets, verdwijnt de onrust in mijn hoofd naar de achtergrond en kan ik alles beter relativeren. Het is de stilte, het ruizen van bomen, van de zee. Maar wat ik misschien wel het meest waardeer zijn vogelgeluiden. Een reiger die opeens opvliegt, een groepje kwetterende mussen, hun geluid doorbreekt mijn gedachten en brengt me weer in het hier en nu. Vogels houden me bij de les.”

Wandelen doet me goed

Trees vertelt hoe ze vaak ‘s ochtends of ‘s avonds een wandeling maakt in de omgeving van haar huis in Amersfoort. “Wandelen is goed voor me. Ik weet dat het goed is voor mijn lijf en ik voel me er fysiek fijn bij. Wandelen in de ochtend geeft me vooral bezinning en inzicht. In de avond is het een moment voor reflectie. Ik hoef dan niets meer, de dag is klaar. Thuis moet er altijd nog van alles, in de natuur valt dat allemaal weg. De natuur is geduldig, dat is soms zo troostend.”

Rust en relativeren


“Vroeger vond ik rust in het lezen van een boek. Ik kan nu niet meer lang achter elkaar lezen. Nu brengt de natuur me die rust in de hectiek van de dag. Ik ervaar in de natuur een soort van tijdloosheid, vrij van dat waar ik in gevangen ben. e natuur is geduldig, dat is soms zo troostend.

 Ik kan me wel druk maken over de manier waarop wij met de aarde en onze gezondheid omgaan. We zouden ons veel bewuster moeten zijn van wat we eten. Zelf merk ik hoeveel baat ik er bij heb om bepaalde voedingsmiddelen niet meer te eten. Dat was even een zoektocht, maar nu ik weet wat ik wel en niet moet nemen voel ik me zoveel fitter! Eigenlijk gun ik dat iedereen. Er zijn bijvoorbeeld zoveel mensen met allergieën of diabetes type 2, daar zou ik graag wat aan doen. Daar kan ik me dan wel een beetje in verliezen en dan helpt bijvoorbeeld het genieten van de mooie luchten in de avond me echt om het allemaal een beetje te relativeren.”

Dieren als spiegel

“Vogels, ja dieren sowieso, laten me wat zien. Het beschermende van een zwaan vind ik prachtig evenals het beschouwende van een reiger aan de oever van de sloot.

Maar een paard laat het meest zien van hoe het met hem is. Hij is gewoon wat hij is, er hoeft niets en kan kijken met een blik van het is goed zo. Hij is wijs en je kunt er goed mee communiceren. Ja, eigenlijk zou ik wel zo’n prachtig groot donkerbruin paard willen zijn.”

Door Cora Postema

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *